Dylan Dog

[Castiglione]

Ja miałem i kiedyś sprzedałem. I w sumie żałuję, bo to był najlepszy Dylan, jakiego czytałem. Może kupię sobie nowe wydanie, choć mnie się bardziej podoba pierwotna okładka

[79ers]

tyle czekania na powtórkę i dość średnie 666. Trochę szkoda, ale dobrze, że Tore idzie dalej. Szkoda trochę, że równolegle nie próbują ugryźć względnie nowych, zamkniętych miniserii z Nathanem Never.

[@dylandogpl]

A wiadomo co z Texem?

Coś wiadomo. Ale to wątek Dylana. Bardzo fajnie że się ze mną podzielili zapowiedziami ale niech sami też mogą coś ogłosić. A nawiązała się pewnego rodzaju współpraca i naprawdę mamy co ogłaszać... 😎

[@dylandogpl]

Szkoda trochę, że równolegle nie próbują ugryźć względnie nowych, zamkniętych miniserii z Nathanem Never.

Oj tam, oj tam. Mater Morbi to prawdopodobnie najlepszy Dylan Dog jaki dotąd ukazał się w Polsce. Będą się o tym mogli przekonać i nowi czytelnicy a nie za pierdyliardy złotówek u Januszy. Co do Nathana to jakie mini serię uważasz za względnie zamknięte? Ale zgadzam się że nowsze epizody mają większy potencjał zainteresować współczesnych czytelników niż te z przed 30 lat...

[deFranco]

Ta seria 666 w ogóle mnie nie kręci. Szkoda ze w to wchodzą.
Z głównej linii mamy takie braki A tu nic.
Po za tym rozmijam się z Tore jeśli chodzi o gust. Już się zorientowałem,
że para wydawców a zwłaszcza wydawca lubuje się w jak największym
surrealiźmie a ja wolę te przystępniejsze.
Chwilę szli za moją radą wydając na przemian najstarszy/nowszy i koniec.
Teraz jakieś serie poboczne , wydania specjalne. Po co to ?

[MacLeSkr]

Ile tego wszystkiego w sumie wydało już samo Tore? Pytam, bo chcę zacząć zbierać serię:)

[@dylandogpl]

Teraz jakieś serie poboczne , wydania specjalne. Po co to ?

Może cię zaskoczę, ale jedynym albumem poza główną serią jest "Czarne Jezioro" z Maxi Dylan Dog Old Boy #26.
Numery BIS to część regularniej serii, która jest miesięcznikiem. Dzięki nim czytelnik otrzymuje 14 wydań do roku zamiast dwunastu.

Cykl 666 to numery 401-406 miesięcznika nie osobna seria. Polski czytelnik po prostu nie zna poprzednich odcinków, więc opowieść jest trochę wyrwana z kontekstu. Całość jednak ma sens i wytłumaczenie - trzeba tylko doczytać do końca.


A co do gustu: surrealizm to domena Tiziana Sclaviego czyli twórcy tego komiksu. Ja na pewno wydałbym MAELSTROM ale jednak nie ja wydaję tutaj komiksy. Uwielbiam epizody Paoli Barbato, Barbary Baraldi i Pasquale Ruju (a wielu innych) i te w Polsce też się nie ukazują.

[Castiglione]

Przeczytałem kilka tych Dylanów od Tore i w sumie nic później nie podeszło mi tak jak "Mater Morbi". Z innych chyba "Czarne jezioro" podobało mi się najbardziej, reszta tak średnio - te starsze za bardzo zajeżdżały mi taką pulpą, którą niekoniecznie lubię, nowsze wydawały się wyrwane z kontekstu i odnoszące do wątków, o których nie mam pojęcia, za pewne ze względu na to, że wychodzi u nas ułamek tego, co we Włoszech. Na ten moment jakoś nie ciągnie mnie do sięgania po kolejne odsłony.

[@dylandogpl]

Przeczytałem kilka tych Dylanów od Tore i w sumie nic później nie podeszło mi tak jak "Mater Morbi". .... wychodzi u nas ułamek tego, co we Włoszech. Na ten moment jakoś nie ciągnie mnie do sięgania po kolejne odsłony.

Daj szansę "Demonicznemu pięknu" (stary) oraz "Posłańcowi Ciemności" (nowy). "Historię Dylana Doga" raczej omiń szerokim łukiem bo się zrazisz na dobre....

Mater Morbi rulez! 😎🤘

[Dracos]

Jeżeli ktoś nie nabył wcześniejszej wersji to polecam.

Spróbuję, jak nie podejdzie to wiadomo do kogo będą pretensje

[Castiglione]

Daj szansę "Demonicznemu pięknu" (stary) oraz "Posłańcowi Ciemności" (nowy). "Historię Dylana Doga" raczej omiń szerokim łukiem bo się zrazisz na dobre....

Z tych starszych najbardziej mi podeszło "Po drugiej stronie lustra".

Zapiszę sobie te tytuły, jak następnym razem najdzie mnie ochota, to sprawdzę.

Mater Morbi rulez! 😎🤘

Ale już od "Mater Dolorosy" się odbiłem. Już nie bardzo pamiętam fabułę, ale mam wrażenie, że połowę czasu nie wiedziałem, o co chodzi.

[@dylandogpl]

Ale już od "Mater Dolorosy" się odbiłem. Już nie bardzo pamiętam fabułę, ale mam wrażenie, że połowę czasu nie wiedziałem, o co chodzi.

Dolorosa to album wyjątkowy i przede wszystkim jubileuszowy. Jest tam wiele Wątków do których polski czytelnik nie miał wtedy żadnego odniesienia. John Ghost, miasteczko Moonlight, piraci i podróż galeonem... Coś z tego w końcu wyszło, coś nigdy nie. A szkoda. Tore postawiło na "fazę 2" Recchioniego ale jakoś wybiórczo. Dlatego wszystkim się teraz wydaje że 666 to jakaś nowa seria a tam wszystko z czegoś wynika....

[Castiglione]

No więc bez sensu takie wydawanie bez żadnej podbudowy. Album być może ceniony, ale w takiej formie jego przeczytanie nic nie wnosi.

[deFranco]

Właśnie o takich wydaniach specjalnych jak "Dolorosa" (straszna cienizna) albo "Historia Dylana Doga"
(kolejny słabiak) pisałem. Coś jak annuale u Marvela, najsłabsze rzeczy.
To są dobre rzeczy dla maniaków, jak się je wydaje na boku, nie zaburzając wydawania normalnych historii.
Ale u nas ? Przy tak nikłym cyklu wydawniczym, szkoda mocy przerobowych.
666 może numerycznie należy do serii, ale to ewidentnie osobny cykl, niby remaki. Bez sensu.
To samo, dla maniaków jak już ma się wszystkie poprzednie, ciekawostka, ale u nas szkoda zachodu.
Jak będziemy dostawać nowy numer co miesiąc to proszę bardzo, raz w roku można
puścić coś udziwnionego.
Takimi historiami nowych czytelników się nie pozyska. Dziwne wybory dokonuje coraz częściej Tore.
A przez tyle lat nie mamy wydanych nawet pierwszych 20 numerów 
 

[@dylandogpl]

666 może numerycznie należy do serii, ale to ewidentnie osobny cykl, niby remaki. Bez sensu.
-\

Ewidentnie się mylisz. Przeczytaj do końca. Podpowiedź znajdziesz w "Historii nikogo" a jak nie tak w tomie 5 już będzie wszystko jasne.