Jakie komiksy właśnie czytacie?

[JanJ]

Wojny Lucasa. Epizod II – podobnie jak  w przypadku samego filmu – kontynuacja lepsza od oryginału. Co tu dużo gadać – jest to komiks dokumentalny, w którym śledzimy losy powstania tego kultowego filmu jak i fragment życia jego twórcy. Film świetny, historia jego powstania pełna wzlotów i upadków, przyjemna kreska. Dla mnie super – 8/10.

Dziś skończyłem i dla mnie też super.

[burberry]

Criminal. Okrutne lato, Brubaker, Philips - 9/10

Zakończenie genialnej serii na równie wysokim poziomie. Szkoda, że to już koniec. Nic nowego nie napiszę, to po prostu Brubaker w najlepszej formie, opowiadający kryminalną historię. Fatalne wybory, zbiegi okoliczności, przemoc, brak szans, brud i bohaterowie skazani na porażkę. Criminal jest świetne, polecam.

Wszyscy moi bohaterowie to ćpuny, Brubaker, Philips - 7/10

A jednak wrócili. Spin off Criminal czyta się szybko i z zapartym tchem. Historia jest jak zwykle, smutna i brutalna, ale w ten przyjemny, czytelniczy sposób.

Batman: Dziesięć Nocy Bestii (Kolekcja Bohaterowie i Złoczyńcy DC) - 6/10

Solidne 6.5/10. Street levelowy Batman, który poszukuje morderców lub próbuje zapobiec mordercom. Niestroniący od przemocy, motywujący swoją krucjatę zemstą. O wiele lepsze niż większość współczesnych komiksów z Batmanem, mimo że nie są to historie pozbawione wad.

Sezon spadających gwiazd, Podolec - 8/10

Małomiasteczkowi millenialsi oszaleli na punkcie tego komiksu. Lata 90. w dziurze na Podkarpaciu, a w centrum wszystkiego koszykówka i drużyna szkolna. Nieźle się momentami uśmiałem, ale ta historia jest bardzo poczciwa. Autentyczne emocje dzieciaka, który musi radzić sobie w szkole, w drużynie, z kolegami i koleżankami. Wszystko to w formie jednostronnicowych szortów, dzięki czemu możesz spędzić kilka wieczorów na obdrapanym, betonowym boisku podwórkowym lub w szkolnej sali gimnastycznej. Sztos.

Venom: Zabójczy Obrońca, Bagley, Michelinie - 5/10

Żeby jeszcze Mark Bagley, który jest dla mnie synonimem TM Semic i mojej przygody z tym wydawnictwem, rysował całą historię, ale nie. W połowie kredki przejął ktoś inny i moje zainteresowaniem Lethal Weapon spadło do zera, ale zmusiłem się, żeby dokończyć tę historię. Venom leci do San Francisco, aby dotrzymać przymierze z Parkerem, że nie będą sobie wchodzić w drogę. Zafiksowany Spidey leci za nim, bo Brock jest zagrożeniem i Parker nie może przez to spać. W Kalifornii Eddie znajduje sobie grupę bezdomnych wyrzutków, których chce się pozbyć bezduszny deweloper na układzie w mieście. Brzmi nieźle? Ale czyta się o wiele gorzej. Historia z gatunku tych słabszych.

Sin City 7: Do piekła i z powrotem, Miller - 7/10

Rysunkowo to nadal przepiękny komiks, ale fabularnie mielenie tych samych pomysłów z tym zastrzeżeniem, że nie jest to już tak świeże. Ogólny poziom serii jest jednak zachowany, nie ma rozczarowania, jedynie brak tutaj błyskotliwości znanej z początku Sin City. Plus Frank Miller dużo bardziej eksperymentuje tutaj graficznie, a nawet bawi się kolorami

Sceny Zbrodni, Brubaker, Philips - 7/10

Trochę naciągane 7. Historia jest lekko przekombinowana, bo czego tu nie ma? Prywatny detektyw, kolega ojca policjant, wujek fotograf kryminalny, nieudane związki z przeszłości, czyli bardzo dużo klisz, ale główny wątek mimo wszystko jest interesujący. Brubaker się wprawiał na tym komiksie i widać jego błyskotliwość już tutaj. Jedynie potrzebowała oszlifowania i pokierowania, abyśmy mogli otrzymać rewelacyjne Criminal. Można przeczytać.

[Castiglione]

Szkoda, że to już koniec.

O ile pamiętam, to ma być kolejny tom

[nocny]

LAOWAI

Jeden z setek komiksów czekających na półce na swoją kolej od kilku lat. Wziąłem go teraz tylko dlatego, że rysownik przyjeżdża na konwent pod Brukselą, na który się wybieram więc warto znać komiks, z którym się do autora idzie po wrys
I cholera, jestem totalnie zachwycony. Xavier Besse to mój nowy mistrz. "Laowai" jest zachwycający na każdej stronie, dosłownie po każdym przewróceniu kartki zanim zacząłem czytać dialogi to rozpływałem się nad rysunkami (czy też malunkami, bo Besse również całość pokolorował ręcznie farbkami). Przy każdej stronie miałem w głowie "jezu jakie piękne", "ależ cudo" i tak dalej. Dosłownie przy każdej stronie. I właściwie nie wiem czy nie przemawiają przeze mnie emocje, które mam (bo komiks skończyłem przed momentem) ale dla mnie Besse chyba właśnie prześcignął Mariniego (wspominam go, bo to bardzo podobny styl).
A historia. Wciągająca, emocjonująca ale szczerze? To nie ma znaczenia, mogłaby być gówniana, nudna, głupia, nie ważne, ten komiks jest tak zachwycający wizualnie, że przeczytałbym go jeszcze nie raz by go po prostu oglądać.

Kto nie ma, kto ceni sobie takich artystów jak Marini, KONIECZNIE MUSI TO MIEĆ.   

[Lobo]

Ciekawa recenzja. Dla mnie osobiście fabuła wcale nie odbiega od rysunków. Jedno i drugie na wysokim poziomie

[Popiel]

Mucha Comics mnie czasem zadziwia – wydaje nie tylko durne superhiroły, ale i fajowe rzeczy, jak Brubakera, „Zbłąkane kule” czy w ogóle nieznane perełki – „Twierdzi Pereira”, „Ballada dla Sophie” i na przykład takie „Jedzenie. Picie”.

To album(ik?) twórców właśnie „Ballady dla Sophie” (którą znalazłem znakomitą). Filipe Melo i Juan Cavia zrobili dwie nowelki. Ta o piciu jest taka sobie, dość banalna. Ale ta o jedzeniu – znakomita. Zasługuje na osobne wydanie, byłaby ozdobą każdej antologii. Oto bohater szuka pani, która robi szarlotkę. Czemu jej szuka? Dlaczego to ma być akurat TA szarlotka? I dla kogo? 

Razi ta historia serducho i totalnie warta jest każdych piniendzy. A że te piniendze duże nie są (55 PLN za całość) to tym bardziej. Doskonałość.

[amsterdream]

The Boys 1-6 - zdecydowanie najsłabszy komiks Ennisa (a poprzeczka takim Darkness czy Hitmanem nie była zawieszona zbyt wysoko). Sceny które miały szokować wywołują uczucie zażenowania, humor iście gimnazjalny a bohaterów nie da się lubić i tylko wqurwiają. 6 tom miał pogłębić ich rys psychologiczny ale zdecydowanie to nie wyszło.

[donT]

Z reguly nie wypowiadam sie o komiksach, ktorych lektury nie skonczylem, bo jak zdrowy rozsadek podpowiada - nie oceniaj czegos, z czym nie zapoznales sie do konca. Tym razem jednak zrobie wyjatek, potraktuje temat bardzo doslownie i napisze cos o komiksie aktualnie czytanym.

The Eternaut
O matko... jakie to dobre! Jakie wciagajace! A przede wszystkim — jak fenomenalnie napisane. Trudno uwierzyc, ze to komiks z 1957 roku. Spedzilem z Eternauta dwa wieczory i juz nie moge sie doczekac, az moje trutnie pojda spac, abym mogl czytac dalej. Tak zaabsorbowany bylem tylko przy hitach pokroju Peter Pan, Monsters, Blast, Moonshadow czy niedawnego CE. Historia rozkreca sie powoli, ale kiedy juz ruszy, trzyma jak imadlo. Oesterheld buduje swiat krok po kroku, az nagle laduje sie w samym srodku zimnego, klaustrofobicznego Buenos Aires, gdzie kazdy ruch moze byc ostatni. To nie jest klasyczne SF o bohaterach, ale opowiesc o zwyklych ludziach walczacych o przetrwanie, i wlasnie to robi najwieksze wrazenie. Scenariusz jest zaskakujaco nowoczesny: bez skrotow, bez tanich rozwiazan, za to z organicznym, narastajacym napieciem. W tle czuc komentarz spoleczny, ale podany subtelnie, bez nachalnosci. Rysunkowo jest swietnie. Poniewaz komiks ukazywal sie w gazecie, kazdy centymetr strony jest wykorzystany. Nie ma splashy, nie ma pustych przestrzeni, kadry sa geste, zwarte, ale bardzo dobrze skomponowane. Solano Lopez potrafi z czerni i bieli wycisnac ogrom emocji: snieg jest grozny, ulice puste, a bohaterowie wygladaja na autentycznie zmeczonych i przestraszonych. Obraz idealnie wspiera tekst i buduje klimat osaczenia. W efekcie dostajemy komiks, ktory mimo wieku czyta sie jak opowiesc swieza, pelna napiecia, emocji i swietnie poprowadzonej narracji.

Przeczytalem okolo 100 stron i na chwile obecna jestem oczarowany. Wierze, ze dalej bedzie rownie dobrze. Znaczy, wiem, ze jest, ale chce sie przekonac na wlasnej skorze.

Na koniec wisienka – jakosc wydania. Poniewaz jeden obraz jest wart wiecej niz 1000 slow, zobaczcie sami.
Jednym slowem bomba.

Spoiler: PokażUkryj

Tekturowy splicase z wycieciem


Plastikowa obwoluta


"Mieniaca sie" na zielono-fioletowo okladka z wycieciem


Srodek


Przyjemny offset, swietna jakosc rysunkow

[donT]

Skonczylem Eternaute i chcialbym dorzucic dwa slowa aby uzupelnic powyzsza opinie. Wczesniej uzylem okreslenia "bomba". Duzy blad z mojej strony - Eternauta to jest "Tsar Bomba" i komiksowa Liga Mistrzow. Zazdroszcze wszystkim, ktorzy beda czytac go po raz pierwszy.
Kupcie, nie pozalujecie. 

[komiks]

Czyli co, jeśli wyjdzie w PL to będzie Twój komiks roku?

[donT]

Napisalbym, ze to juz jest moj tytul roku, ale powstrzymam sie, bo za nami dopiero pierwszy kwartal i kto wie - moze ukaze sie jakis wiekszy hicior. Patrzac jednak na swoje polki, nie widze duzo tytulow o podobnym kalibrze jak Eternauta.

[DrugiejSzansy]

Napisalbym, ze to juz jest moj tytul roku, ale powstrzymam sie, bo za nami dopiero pierwszy kwartal i kto wie - moze ukaze sie jakis wiekszy hicior. Patrzac jednak na swoje polki, nie widze duzo tytulow o podobnym kalibrze jak Eternauta.

Myślisz, że w ostatecznym rozrachunku "Eternauta" będzie stał aż tak wysoko? Aż takie dobre? "Prosto z piekła" Alana Moore`a i Eddiego Campbella w wersji kolorowej, "Krew dziewicy" Harkhama i "Drom" Lonergana to u mnie potężni kandydaci do topki, a piszę z głowy, zawężając się tylko do rzeczy z USA.

[Dracos]

Ja bym się wstrzymał z porównaniami do From Hell bo hype zbudujecie taki że później to was nic nie uchroni od frustracji komiksiarza według którego tytuł nie dowiózł

Swoją szosą @donT tak zachwala że aż się zastanawiam czy jednak już teraz nie wziąć wersji ENG 😑

[79ers]

Game Over Midama. Brakuje mi słów jak dobry jest to komiks, zresztą słów tam nie ma. Żałuję, że nikt nie chce tego u nas wydać, więc podobnie jak i Spawna biorę w oryginale za rozsądny pieniądz. Zdecydowanie dla każdego kto lubi dzielnych wojowników, księżniczki, zamki, smoki i hordy potworów.

[Leyek]

"Prosto z piekła" Alana Moore`a i Eddiego Campbella w wersji kolorowej,

To dubel więc nie liczy się jako kandydat do rocznej topki