Jakie komiksy właśnie czytacie?

[donT]

Batman: Dark Patterns
Siegnalem po ten mocno hajpowany  komiks, bo to podobno najlepszy Batman jaki wyszedl od lat. Czy faktycznie taki jest? Trudno mi jednoznacznie stwierdzic. Moja przygoda z regularna seria skonczyla sie gdzies w polowie runu Snydera, a obecnie kupuje moze 1-2 nietoperzowe tytuly rocznie, glownie zamkniete historie z alternatywnych uniwersow. Po skonczonej lekturze jedno wiem na pewno - Dark Patterns to bardzo solidny Batman. Taki, jakiego lubie najbardziej czyli detektyw, ktory najpierw uzywa glowy, a dopiero potem piesci. To samotny sledczy wspolpracujacy glownie z Gordonem i Alfredem, bez calej wspolczesnej batmenazerii. Akcja DP dzieje sie w poczatkowych latach jego dzialalnosci, wiec nie ma tu zadnych pajacow z batrodziny, absurdalnych gadzetow czy niedorzecznych pojazdow. Sa za to dochodzenie, dedukcja, tropy i laczenie kropek w jedna, logiczna calosc.
Wydanie zbiorcze obejmuje 12 zeszytow, skladajacych sie na 4 mroczne, momentami zaskakujaco brutalne (jak na kalesonowe standardy) historie, spinajace sie finalnie w jedna calosc. Ich najwieksza sila tkwi w kapitalnym street‑levelowym klimacie i w dobrze poprowadzonej tajemnicy. Czytajac, poczulem sie jak dzieciak ogladajacy najlepsze odcinki Batman: TAS - ten sam puls, to samo skupienie na zagadce i atmosferze.
Rysunkowo jest rownie mocno. Sherman odwala tu kawal swietnej roboty. Jego styl przypomina mi troche Eduardo Risso, polaczony z dynamicznym i pomyslowym kadrowaniem w duchu Breyfogle’a. Poniewaz obaj to artysci, ktorych bardzo lubie, nie mam absolutnie zadnych zastrzezen.
Dark Patterns to komiks wyraznie skierowany do czytelnikow, ktorzy cenia klasyczne, detektywistyczne podejscie do Batmana - bez kosmicznych crossoverow, bez ratowania multiwersow, za to z porzadna intryga i gesta atmosfera. Zdecydowanie warto miec ten tytul na radarze. To Batman, ktory sprawi duzo frajdy zarówno starym wyjadaczom, jak i niedzielnym fanom.

[wayne_collector]

Batman Hush
Ale to było dobre..jestem dosyć wymagający jeśli chodzi o komiksy z Batmanem i zdecydowanie wolę klasyczne historie od tych nowoczesnych bzdurek a takich niestety też tu trochę jest ale Hush nadrabia rysunkiem, tajemnicą kim jest tytułowy Hush i czemu chce uprzykrzyć życie tytułowemu bohaterowi ale przede wszystkim co mi się spodobało to relacja Batmana z Catwoman czy też raczej Bruce z Selina - to napędzało całą opowieść, dodawało jej uroku i sprawiało że z wypiekami czytałem ten komiks. Ogólnie kawał dobrego peleryniarskiego czytadła.
Moja ocena 8/10

Wróciłem niedawno również do Husha po przeszło dekadzie od ostatniej lektury (za sprawą DC Deluxe'a) i muszę przyznać, że zyskał w moich oczach po latach - zawsze miałem go za dość przeciętny tytuł, ale z biegiem lat i od groma średnich, a nawet czasem zwyczajnie słabych runów w seriach Batmanowych (chodź Detective Comics od czasów Tyniona IV mi wyjątkowo podchodzi i czytam na bieżąco od tego okresu każdy run) to Hush jest naprawdę dobrym tytułem

[Popiel]

Zaliczyłem wczoraj combo – film „Ucieczka z Alcatraz” Dona Siegela z 1979 a zaraz potem komiks „Po ucieczce z Alcatraz” Cantwella i Crooka z 2025, wydany niedawno u nas przez KBOOM!.

Przed lekturą nie trzeba znać filmu (choć bardzo warto). Bo komiks stoi na własnych nogach – zaczyna się tam, gdzie kończy klasyk z Clintem Eastwoodem. Trójka uciekinierów płynie na zaimprowizowanym pontonie przez lodowatą Zatokę San Francisco. Jednak cała historia dopiero w formie dyptyku nabiera nowych znaczeń.

Ma strukturę odwróconego lejka. Wąska jego część to film – bohaterów znamy pobieżnie (a i to mało powiedziane), kibicujemy im, bo chcą wydostać się z opresyjnego miejsca. Do którego przecież za coś trafili. Szeroka część lejka to historia z komiksu – już na wolności. Ograniczonej poprzez pościg i presję, ale dającej bohaterom pewne pole wyboru. Ich osobowości ulegają dekompresji w nieograniczonym murami świecie a na jaw wychodzą przywary, motywacje, żądze i emocje. A nie są to fajni kolesie.

Cała fabuła jest konfabulacją – uciekinierów nigdy nie schwytano ani nie potwierdzono ich śmierci, więc scenarzysta mógł sobie poszaleć. Ale zrobił to z absolutnym rigczem, oddając realia społeczne i obyczajowe USA wczesnych lat 60. i zachowując bardzo sprawny ciąg przyczynowo-skutkowy. Do tego świetnie grają żywe dialogi, fajnie przetłumaczone i kurde – znakomicie trzyma się to wszystko kupy, a końcówka przywodzi na myśl pewien polski klasyk filmowy i słynne „sztuka jest sztuka”.

Rysunkowo Tyler Crook jest Seanem Phillipsem zapatrzonym w Darwyna Cooke’a. Brudny realizm ocierający się o cartoon, ale tylko lekkimi liźnięciami. Uwielbiam takie rysunki. I tak sprawnie prowadzoną narrację.

To w zasadzie komiks antyresocjalizacyjny. Człowiek może uciec z więzienia, ale więzienie z człowieka niekoniecznie. Polecam mocno – film i komiks. Albo tylko film. Albo tylko komiks. Ale najlepiej jedno po drugim. Bo w takim zestawieniu jest to 10/10.

[Death]

Ja zrobiłem to samo. Najpierw zobaczyłem film z Clintem, bo nigdy nie widziałem i bardzo mi się podobał. I potem zacząłem czytać komiks, ale jeszcze nie skończyłem, bo nagle inteligentne postacie z filmu zachowują się w komiksie jak debile. Uciekli z najsłynniejszego więzienia na świecie i idą sobie do sklepu lub na pocztę. I mało tego nikt ich nie rozpoznaje (do czasu). Film jest absolutnie fantastyczny, a komiksu na razie nie polecam. Bardzo lubię tego rysownika (Hrabstwo Harrow), ale strasznie opornie idzie mi lektura kontynuacji. Ciężko mi uwierzyć w taką degradację umysłową tych postaci (szczególnie głównego bohatera). Może się jutro zmuszę. A może nawet zmienię zdanie po pełnej lekturze. W każdym razie jaki ten film jest dobry, widać też ile rzeczy zapożyczono do Shawshank i Zielonej mili.

[Popiel]

No właśnie dekompresja. W więzieniu bohaterowie (w tym główny, Morris) skupieni są na przetrwaniu i ucieczce. Pełna koncentracja w ramach zaostrzonego rygoru. Na zewnątrz cóż, wiele ich rozprasza. I tak średnio widzą swój cel, więc popełniają błędy. Tym prawdziwsza i wiarygodniejsza jest to opowieść. Choć wymyślona.

[grzegorz.cholewa]

Trinity. Historia bomby, która zmieniła losy świata

Po bardzo udanej "Drodze na Księżyc" trzeba było sprawdzić wcześniejszy komiks Vorma. I choć mam na półce książki o tym jak kultowe Jak powstała bomba atomowa, Oppenheimer czy Enrico Fermi, ostatni człowiek, który wiedział wszystko - czyli niby już miałem co mieć mniej więcej trzeba w tym temacie, to takie skrótowe ujęcie na krótkie posiedzenie, w formie komiksu, też jest przydatne. Zamiast przebijać się przez książkę Rhodesa by dowiedzieć się jak to w ogóle działa, tutaj szybko trafiasz na informację. Dobre faktycznie dla młodszych, na początek, zanim by przystąpili do rozległejszych, długich książek.

Oba komiksy możnaby uznać za klasyki komiksów faktu od razu w momencie ich wydania i dać se na półce obok np. Persepolis.

[Klint]

CYWILIZACJE : RZYM tom domykający cykl. Udziela wiele odpowiedzi lecz nie zawsze w sposób satysfakcjonujący. Ciekawie prowadzone postacie cesarza Dioklecjana i wieszczki Auli, lecz reszta jest zapychaniem tła. Całość ratuje wierne oddanie realiów historycznych oraz prowadzonych intryg politycznych.

WIESZCZ opowieści ciekawie osadzone w mitologii greckiej, ale podszyte odtwórczym już sznytem Istina. Niemniej bohaterowie oraz ich perypetie są na tyle ciekawie prowadzenie, że przez lekturę przechodzi się szybko i bezboleśnie. Również warstwa graficzna jest solidna i całość oceniam jako dobry, rozrywkowy komiks.

1629 #02 kontynuacja opowieści o rozbitkach feralnego rejsu. Całość jest złagodzona i autorzy szczęśliwie ograniczają brutalność i upadek moralny. Świetnie poprowadzony konflikt między główną bohaterką a Corneliusem i to działa jako siła napędzająca komiks.

Spoiler: PokażUkryj

 Jako ewidentny minus muszą wskazać śmierć marynarza Haylesa, bardzo głupio poprowadzona. Znacznie lepiej wybrzmiałoby gdyby odpłynął z bohaterką co stanowiłoby pewien katharsis dla czytelnika, a tak otrzymuje jeszcze dodatkowy element pesymistyczny

[Leyek]

Tym razem wybrałem do lektury same dobre rzeczy (a czasu mało to taka selekcja dodatkowo cieszy). Nie idzie mi coś dziś pisanie o tej porze więc będzie krótko:



Święta Barbora - świetna, mocna rzecz. Dziękuję tym, którzy umieszczali ten tytuł w forumowej topce za 2025, bo tak pewnie by mi umknął. A jest to faktycznie jeden z najlepszych komiksów wydanych u nas w zeszłym roku. Czyta się to jednym tchem, jak najlepszy kryminał (którym de facto ten tytuł jest). Po lekturze poczytałem trochę o tej sprawie i wychodzi, że autorzy komiksu dość ściśle trzymali się faktów, zmieniając jedynie niektóre rzeczy, pewnie dla płynności narracji. Polecam bardzo, kto nie zna powinien czym prędzej nadrobić. 9+/10.



Dracula (Lost in Time) - nie przepadam za nowymi wersjami powszechnie znanych opowieści. W tym przypadku jednak lektura nie jest stratą czasu. Graficznie 10/10, a i scenariusz daje radę, choć szkoda, że nie jest to rozpisane na chociaż 6 zeszytów. Całościowo 8+/10.



Drom - czekałem na ten komiks bardzo i niestety lekko się zawiodłem. Jest to bardzo dobra rzeczy, graficznie kapitalna (zabawy komiksową formą, b. lubię też kreskę Lonergana). Jednak fabuła jest na pierwszym planie jest prosta (ale nie prostacka) - jest miłość, zazdrość, zdrada, walka o ukochaną osobę - standardzik. Najwięcej frajdy da tu jednak lektura (i to niejednokrotna) połączona odszyfrowywanie tropów z innych dzieł/opowieści/religii, a to już nie dla mnie. Tak więc komiks bardzo dobry, ale czuję, że nie dla każdego. Warto poznać i samemu wyrobić sobie zdanie. 8/10.



Dwie nagie dziewczyny - nie dziwią mnie nagrody dla tego komiksu. Jest pod nie idealnie skomponowany (źli naziści, pomysłowość formy narracji, uniwersalność treści, ważna rola sztuki). Świetny zabieg formalny z całością akcji z perspektywy obrazu. Nieźle (choć wiadomo skrótowo) ukazane rodzenia się autorytaryzmu i ludzkich postaw wobec niego. Czuję, że jednak ta pozycja nie była w stanie w pełni oddziaływać na mnie podczas lektury, gdyż ci którzy ukazani tutaj są jako ofiary po kilkudziesięciu latach sami zamienili się w ludobójców i podpalaczy światowego spokoju. Sam komiks to jednak mocne 8/10.

[donT]

Wedlug mnie Drom jest czyms zdecydowanie ciekawszym niz kolejna interpreracja / reinterpretacja Drakuli. Zjada komiks Tyniona zarowno scenariuszowo jak i graficznie (choc oba sa z kompletnie przeciwleglych biegunow).

[deFranco]

1629 #02 kontynuacja opowieści o rozbitkach feralnego rejsu. Całość jest złagodzona i autorzy szczęśliwie ograniczają brutalność i upadek moralny.

Dla mnie to jest spora wada. Chyba we wstępie autor zaznacza, że nie pokazują całej historii tylko jej lekką wersję.
Po co mi taka historia z autocenzurą 
2025 rok i coraz gorzej. Tego nie można, tamtego nie można.

[PabloWu]

   Ta notka była na końcu 2 tomu i trochę mi ona ubiła końcową ocenę serii. Pierwszy tom był bardzo dobrym, budującym napięcie wstępem i miałem nadzieję że ciąg dalszy mnie sponiewiera ale niestety dwójka zostawiła spory niedosyt właśnie przez tę " lekką wersję".