Nie ukrywam, że ta inicjatywa jest dla mnie sporą niespodzianką. Dokonania E. R. Burroughsa (nie wnikając już przesadnie w ocenę ich literackiej jakości) zdają się bowiem urokliwą, aczkolwiek równocześnie swoistą skamieliną popkultury, „przykrywaną” coraz to nowymi jej warstwami. A jednak przynajmniej na ten moment co jakiś czas m.in. Tarzan, John Carter, David Innes i Carson Napier powracają w różnych formułach narracyjnych prezentacji, bawiąc raczej tych, którzy wciąż o nich jeszcze pamiętają.
Tak jak chwilę temu wspominałem uwzględnieniem tej inicjatywy w ofercie Egmontu jestem mile zaskoczony. Z naturalnych względów prezentacje adaptacji utworów rzeczonego autora rozpoczęto od jego najsłynniejszego „tworu” i jak dla mnie jest to interpretacja udana. Oczywiście nie zabrakło modyfikacji materii pierwowzoru literackiego według schematów póki co wciąż nam jeszcze narzucanych. Niemniej nabyta na tego typu odpały odporność przynajmniej w moim przypadku umożliwiła satysfakcjonujące przyswajanie tej realizacji.
Autorzy niniejszego projektu przekonali mnie zarówno w wymiarze plastycznym, jak i fabularnym, choć równocześnie wypada zastrzec, że dzieło wiekopomne to nie jest. Krótko pisząc jest to sprawne wykonanie podjętego tematu z perspektywą na ewentualny ciąg dalszy (w końcu cykl o Tarzanie liczy bagatela dwadzieścia sześć powieści). Ze swojej strony wyczekuję jednak przede wszystkim na adaptacje przygód Johna Cartera, która również będzie w tej inicjatywie uwzględniona.
